Marek Kusto urodził się 29 kwietnia 1954 roku w Bochni. Przez całą swoją karierę grał jako napastnik. W reprezentacji Polski wystąpił 19 razy, zdobywając 3 bramki. Uczestniczył z nią w trzech Mundialach, zdobywając dwa medale za trzecie miejsce (1974 i 1982). Jednak aktywnie uczestniczył dopiero w tym ostatnim turnieju (1982), grając w trzech spotkaniach na hiszpańskich boiskach. Na tym ostatnim turnieju Polska osiągnęłą kolejny wielki sukces, zdobywając brązowy medal, a Kusto, choć występował głównie w roli zmiennika, wciąż odgrywał ważną rolę w drużynie. W Mistrzostwach Świata w Niemczech (1974) oraz Argentynie (1978) był jedynie rezerwowym.

Podczas swojej kariery klubowej reprezentował barwy Wisły Kraków (1972-77) i Legii Warszawa (1977-82), z którą dwukrotnie zdobył Puchar Polski (w 1980 i 1981). Jego umiejętności przyciągnęły również uwagę zagranicznych klubów, co zaowocowało transferem do belgijskiego KSC Lokeren. Gra w Europie Zachodniej była w tamtych czasach dużym wyróżnieniem dla polskich zawodników. W Belgii przez osiem sezonów nosił koszulkę KSK Beveren, a przez sezon FC Dendermonde. Z Beveren sięgnął po mistrzostwo (1984) i Puchar Belgii (1983).

Po zakończeniu kariery Marek Kusto skupił się głównie na aktywności trenerskiej. Pracował w takich klubach jak Wisła Kraków, Widzew Łódź, Arka Gdynia czy Zagłębie Lubin. W krakowskim klubie pełnił również rolę dyrektora sportowego. Natomiast w latach 1995-96 był także asystentem selekcjonera reprezentacji Polski – Władysława Stachurskiego.